Partnerzy

 

Zabrze - oficjalna strona Urzędu MiastaZabrze - serwis
oficjalna strona Urzędu Miasta

sekapSystem Elektronicznej Komunikacji
Administracji Publicznej

Górnik Zabrze SSA -  oficjalna stronaGórnik Zabrze SSA
oficjalna strona

SKS Gwarek Zabrze - oficjalna stronaSKS Gwarek Zabrze
strona oficjalna

Polski Związek Gimnastyczny - oficjalna stronaPolski Związek Gimnastyczy
strona oficjalna


Rada Dzielnicy Osiedle Tadeusza Kotarbińskiego

BIP

Biuletyn Informacji Publicznej MBSBiuletyn Informacji Publicznej MBS

Akademia rodzica

 

PRZYDATNE STRONY

Ministerstwo Edukacji Narodowej – www.men.gov.pl

Kuratorium Oświaty Katowice – www.kuratorium.katowice.pl

Rzecznik Praw Dziecka – www.brpd.gov.pl

Ośrodek Rozwoju Edukacji – www.ore.edu.pl

Poradnia Psychologiczno - Pedagogiczna w Zabrzu - www.ppp.zabrze.pl

Cyberprzemoc - pomoc internetowa - www.helpline.org.pl

 

LITERATURA DLA RODZICÓW:

  1. A. Faber, E. Mazlish „Jak mówić do nastolatków, żeby nas słuchały, jak słuchać, żeby z nami rozmawiały”, Wydawnictwo MEDIA RODZINA
  2. J. Sakowska „Szkoła dla rodziców i wychowawców”, Warszawa 2008
  3. P. Karpowicz „ Jak pomóc człowiekowi i jego rodzinie? Duchowe aspekty leczenia uzależnienia”, Instytut Wydawniczy Kreator
  4. M. Griffiths „Gry i hazard”, GWP
  5. D. S. Ridley, B. Walther „Jak nauczyć dzieci odpowiedzialności”, GWP
  6. R. Maxwell "Dzieci, alkohol, narkotyki - przewodnik dla rodziców" GWP
  7. Dzierzgowska "Rodzice w szkole"
  8. J. Sakowska "Szkoła dla rodziców i wychowawców"
  9. Cindy J. Christoper "Nauczyciel - rodzic. Skuteczne porozumiewanie się"
  10.  J. Miluska "Psychologia rozwiązywania problemów skzoły"

 

FILMY GODNE POLECENIA:

  1. „Biała wstążka” (2009r.) reż. M. Haneke – Reżyser takich filmów jak „Pianista” i „Ukryte” przygląda się społeczności niemieckiej tuż przed wybuchem I wojny światowej. Akcja filmu została osadzona w małej protestanckiej miejscowości na północy Niemiec. W latach 1913 – 1914 spokojne życie mieszkańców zostaje zakłócone przez serię dziwnych zdarzeń. Wydają się one być karą wymierzoną lokalnej społeczności i okazują się być związane z powszechnie przyjętym, surowym modelem wychowania.
  2. „Odzyskać córkę” (2006r.) reż. T. Matheson – film opowiada historię nastolatki wchodzącej w okres młodzieńczego buntu. Uczucie gniewu i nienawiści wobec samej siebie, prowadzą do zmian, które powoli stają się czymś więcej niż typowy bunt. Zaczyna się od narkotyków, dochodzi alkohol, wszystko to prowadzi do tego, że dziewczyna kończy „na ulicy”. Rodzice za radą wychowawcy, wysyłają dziewczynę do obozu dla trudnej młodzieży. Film oparty na książce Marthy Tod Dudman.
  3. „Sala Samobójców” (2011r.) reż. J. Komasa - Dominik to zwyczajny chłopiec, ma wielu znajomych, dziewczynę, bogatych rodziców, pieniądze na ciuchy, gadżety, imprezy i pewnego dnia jeden pocałunek zmienia wszystko. „Ona” zaczepia go w sieci. Jest intrygująca, niebezpieczna, przebiegła. Wprowadza go do „Sali samobójców”, miejsca z którego nie ma ucieczki. Dominik w pułapce własnych uczuć, wplątany w śmiertelna intrygę, straci to, co w życiu najcenniejsze.
  4. „Złe wychowanie” (2004r.) reż. P. Almodovar – film hiszpańskiego reżysera otworzył festiwal w Cannes. Sam reżyser określa go jako pełen tajemnic thriller, w którym wszystkie postacie podejmują ryzyko nie bojąc się konsekwencji. Opowiada historię dwóch chłopców - Ignacio i Enrique, którzy na początku lat 60 odkrywają w katolickiej szkole miłość, kino i strach. Ojciec Manolo, dyrektor szkoły i nauczyciel literatury jest świadkiem, a zarazem częścią tych odkryć. Te trzy osoby spotkają się jeszcze dwukrotnie pod koniec lat 70 i w latach 80. Spotkania te zaważą nie tylko na ich życiu, ale i śmierci.
  5. „Musimy porozmawiać o Kevinie” (2011r.) reż. L. Ramsay – Tytułowy Kevin to demoniczny nastolatek, który świadomie manipuluje swoim otoczeniem, nie uznaje żadnych zasad i z prowokującym uśmiechem mówi: "Wstajesz rano i oglądasz telewizję, jedziesz samochodem i słuchasz radia. Chodzisz do swojej nudnej pracy albo nudnej szkoły, ale o tym nie mówią w głównym wydaniu wiadomości. Doszło do tego, że nawet ludzie z telewizji często oglądają telewizję. Na co oni wszyscy tak patrzą? Właśnie na takich jak ja..."
  6. „Wielki Mike” (2009r.) reż. J. L. Hancock - Bezdomny nastolatek zostaje otoczony opieką przez bogatą rodzinę. Dzięki niej wyrasta na gwiazdę amerykańskiego futbolu.
  7. „Bejbi blues” (2012r.) reż. K. Rosłaniec - Bohaterką filmu jest niedojrzała 17-latka, która zostaje matką. Chciała mieć dziecko, bo fajnie jest mieć dziecko. Bo wszystkie młode gwiazdy, jak Britney Spears czy Nicole Richie, mają dzieci.
  8. "Hej, skarbie” (2009) reż. L. Daniels - Clareece zwanej "skarbem" nie jest łatwo: ojciec ją molestuje, a matka poniża na każdym kroku. Mimo to, nastolatka podejmuje naukę i stara się nadać sens swojemu życiu.
  9. "Świnki" (2009r.) reż. R. Gliński - Szesnastoletni Tomek mieszka w małym miasteczku na polsko-niemieckim pograniczu. Wyrasta w szarej rzeczywistości typowego blokowiska, w rodzinie, w której od zawsze brakuje pieniędzy. Tomek jednak, w odróżnieniu od swojej starszej siostry, nie przywiązuje szczególnej wagi do spraw materialnych. Bardziej zajmuje go nauka, a szczególnie astronomia, której poświęca każdą wolną chwilę. Wydaje się, że Tomek ma przed sobą dobrą przyszłość. Zda maturę i wyruszy do wielkiego miasta na studia. Jednak wszystko komplikuje się, gdy w jego życiu pojawia się dziewczyna. Dla Marty najważniejsze są ładne ciuchy, kosmetyki i dobra zabawa. A to wszystko kosztuje. O rok starszy Ciemny wprowadza Tomka w świat przygranicznych interesów, na których można nieźle zarobić. Reżyser Robert Gliński w niezwykle realistyczny sposób przedstawia mroczny świat przygranicznego półświatka, gdzie zarabia się na przemycie i prostytucji nieletnich.

 

10 porad dla rodziców, dotyczących bezpiecznego korzystania z Internetu:

1. Odkrywaj Internet razem z dzieckiem

2. Naucz dziecko podstawowych zasad bezpieczeństwa w Internecie

3. Rozmawiaj z dziećmi o ryzyku umawiania się na spotkania z osobami poznanymi w Sieci

4. Naucz swoje dziecko ostrożności przy podawaniu swoich prywatnych danych

5. Naucz dziecko krytycznego podejścia do informacji przeczytanych w Sieci

6. Bądź wyrozumiały dla swojego dziecka

7. Zgłaszaj nielegalne i szkodliwe treści

8. Zapoznaj dziecko z netykietą - Kodeksem Dobrego Zachowania w Internecie

9. Poznaj sposoby korzystania z Internetu przez Twoje dziecko

10. Pamiętaj, że pozytywne strony Internetu przeważają nad jego negatywnymi stronami

 

Prawa Rodziców:
1. Prawo do poszanowania władzy rodzicielskiej w dziedzinie wychowania. międzynarodowy Pakt Praw Obywatelskich i Politycznych z 1966, art.18.4

2. Prawo pierwszeństwa rodziców w wychowaniu i nauczaniu dzieci. Powszechna Deklaracja Praw Człowieka - art.16.3, art.26,3

3. Prawo do pomocy ze strony państwa i instytucji społecznych. POwszechna Deklaracja Praw Człowieka - art.16,3

4. Prawo do bezpłatnego nauczania. Powszechna Deklaracja Praw Człowieka -art. 26,1

5. Prawo do współdecydowania o wcześniejszym rozpoczęciu nauki - Ustawa o systemie oświaty - art.16,1

6. Prawo do nauczania dziecka poza szkołą. Ustawa o systemie oświaty - art. 66,1

7. Prawo do uzyskania informacji o wynikach w nauce dziecka. Rozporządzenie MEN nr 29 z dnia 24 września 1992

 

KILKA RAD DLA RODZICA GIMNAZJALSTY!!!
Podjęcie przez dziecko edukacji w gimnazjum stanowi dla niego i jego rodziny nie lada wyzwanie. Nowa szkoła, nowa klasa, nowi nauczyciel, nowe wymagania i oczekiwania. Tym trudniej jest, iż czas w którym dziecko staje się gimnazjalistą to okres „burzy i naporu” – czyli dojrzewania. Jak pomóc naszym pociechom w efektownym pokonaniu okresu adaptacji do nowej sytuacji? Oto kilka prostych wskazówek dla rodziców, które powinny pomóc młodzieży: • BĄDŹ PRZYKŁADEM -POSTĘPUJ TAK BY BYĆ WIARYGODNYM – wiele prawdy jest w stwierdzeniu „przykład idzie z góry”. Młody człowiek najwięcej uczy się poprzez obserwację. • WYMAGAJ OD DZIECKA TEGO CO JEST MOŻLIWE DLA NIEGO DO SPEŁNIENIA – ważne jest, by stawiać dzieciom realne wymagania, którym jest w stanie sprostać. Doceniajmy starania młodego człowieka w osiąganiu celu i pamiętajmy, by skupić się na jego zaangażowaniu a nie tylko i wyłącznie na efekcie końcowym. • BĄDŹ KONSEKWENTNYM – konsekwencja dorosłego stanowi podstawę poczucia bezpieczeństwa młodego człowieka, nawet jeśli ta postawa rodzica nie do końca się podoba dziecku. • POZNAJ ZNAJOMYCH I PRZYJACIÓŁ DZIECKA – w taki sposób poznasz funkcjonowanie dziecka w grupie rówieśniczej. Pamiętaj drogi rodzicu, iż w tym wieku zdanie kolegi lub i koleżanki często jest „ważniejsze” niż opinia dorosłych. • SZANUJ PRAWO DZIECKA DO WŁASNYCH OPINII – dziecko jest odrębna istota ludzką, która myśli i czuje. Nie jest „kopia” rodziców. Słuchaj go aktywnie i szanuj, by móc wymagać szacunku względem siebie. • NIE BĄDŹ NADMIERNIE OPIEKUŃCZY – bycie dorosłym to branie odpowiedzialności za swe działania. Okres dojrzewania to czas, kiedy młody człowiek ma szanse się tego nauczyć. • OKREŚL JASNO GRANICE I ZASADY PANUJĄCE W DOMU  - to rodzic jest osoba dorosła i odpowiedzialną. • BĄDŹ RODZICEM A NIE KUMPLEM – grupa rówieśnicza jest w szkole i na podwórku, w domu powinien być ktoś kto jest autorytetem i potrafi ochronić dziecko przed zagrożeniami współczesności. • BĄDŹ DOBRYM OBSERWATOREM – obserwuj zachowanie dziecka, jego zwyczaje, sposób ubierania się itp. Wiele rodzących się problemów najpierw „widać” a potem się o nich mówi. • UCZ JAK PRZEZWYCIĘŻAĆ TRUDNOŚCI – wspieraj dziecko w  jego dojrzewaniu, pomóż mu zaadaptować się do nowych okoliczności związanych ze zmianą szkoły itp. Wierz w swoje dziecko. • NIE PODWAŻAJ AUTORYTETU NAUCZYCIELA – współpraca na płaszczyźnie szkoła- rodzic jest istotnym elementem wychowawczym. Uwierz, iż w szkole masz sprzymierzeńca, a nie wroga. Pamiętajmy, iż „Podobnie jak małemu dziecku dorastającemu człowiekowi potrzebne jest poczucie: bezpieczeństwa, miłości i czułości, możliwość aktualizowania samego siebie, posiadania czyjejś miłości i czyjegoś uznania oraz możliwości kochania innych”.
Monika Mamoń-Świerczek - psycholog

TYPOWE MITY NA TEMAT SAMOBÓJSTW
NIEPRAWDA:  - Ludzie, którzy mówią o popełnieniu samobójstwa, tak naprawdę nie są w stanie się zabić. Prawie wszyscy, którzy popełniają samobójstwo, lub próbują to zrobić, zostawiają pewne znaki ostrzegawcze. Nie IGNORUJ grożenia samobójstwem !!! Oświadczenia takie jak „Będzie ci przykro, kiedy umrę”, „nie widzę innego wyjścia z sytuacji”, „mam dość, tego wszystkiego”, „nie dam już dłużej rady”— nie ważne, jak żartobliwie powiedziane, czy rzucone między wierszami mogą sugerować poważne zamiary samobójcze.

 NIEPRAWDA: - Każdy, kto próbuje się zabić musi być szalony.
Większość osób, które popełniają samobójstwo (lub próbowały, to zrobić) nie są szalone, czy psychotyczne. Mogły być wyprowadzone z równowagi, doznały ogromnej straty, przeżywały żałobę, depresję, desperację, ekstremalny stres, emocjonalny ból, ale nie są to objawy choroby psychicznej.

 NIEPRAWDA: -Jeśli osoba jest zdeterminowana by się zabić, nic jej nie powstrzyma.
Nawet najbardziej zdesperowana osoba, ma mieszane uczucia na temat samobójstwa, wahając się do ostatniej chwili, pomiędzy wolą życia, a wolą śmierci. Większość osób pragnie żyć, ale nie są w stanie wytrzymać bólu. Sam impuls do zakończenia cierpienia w tak drastyczny sposób, zwykle nie trwa wiecznie. Po jakimś czasie przechodzi.

 NIEPRAWDA:  - Osoby, które popełniają samobójstwo, to takie, które nie chciały poszukać pomocy dla siebie.
Badania wskazują, że więcej niż połowa osób, które umarły z powodu samobójstwa, szukały pomocy medycznej 6 miesięcy przed śmiercią.

 NIEPRAWDA: - Jeśli porozmawiam z kimś o samobójstwie, to jeszcze naprowadzę go na ten pomysł.Nie dasz osobie, która myśli o samobójstwie pomysłu, która ona sama już rozważa. Wręcz odwrotnie, otwarta dyskusja na ten temat, jest jedną z bardziej pomocnych rzeczy, jaką możesz zrobić.

ZNAKI OSTRZEGAWCZE SAMOBÓJSTWA

            Większość osób daje sygnały ostrzegawcze, poszlaki, które mają wskazywać na ich intencje. Najlepszą metodą zapobiegania, jest ich rozpoznanie i prawidłowa reakcja. Jeśli uważasz, że ktoś bliski może myśleć o samobójstwie nie wahaj się okazać mu troskę, sympatię, skierować go do dobrego psychologa. Mówienie o samobójstwie: mówienie o zabiciu się, śmierci, zrobieniu sobie krzywdy: „Wolałbym, walałabym nigdy się nie urodzić”, ” Jeśli znowu się zobaczymy”, „Zasnąć i nigdy się nie obudzić”. Szukanie śmiercionośnych narzędzi: szukanie dostępu do leków, broni, jakichkolwiek narzędzi, które mogą umożliwić zabicie się. Zaabsorbowanie śmiercią, niezwykłe skupienie się na śmierci, umieraniu, przemocy, pisanie wierszy, opowiadań na te tematy. Brak nadziei na przyszłość, uczucia beznadziei, bycia w potrzasku, przekonanie, że nigdy nie będzie lepiej, „Nie ma wyjścia z tej sytuacji”, „Dłużej nie dam tak rady”. Nienawiść do siebie, uczucia bezwartościowości, winy, wstydu, nienawiści do siebie, poczucie bycia ciężarem „byłoby wam/tobie łatwiej beze mnie”. Uporządkowanie swoich spraw, zrobienie testamentu, oddanie swoich własności, uporządkowanie spraw rodzinnych. Pożegnanie, niespodziewane odwiedziny u znajomych, rodziny, przyjaciół, żegnanie się (jakby na zawsze). Oddalenie się, odizolowanie się od rodziny i przyjaciół, pragnienie bycia samemu. Destrukcyjne zachowania, wzmożone używanie alkoholu i narkotyków, niebezpieczna jazda samochodem, niebezpieczny seks, ryzykowne zachowania, jakby ktoś miał pragnienie śmierci. Nagłe odczucie spokoju: nagłe odczucie spokoju i radości po ekstremalnej depresji często następuje po powzięciu decyzji samobójczej.

Zapobieganie samobójstwu ROZMOWA

Być może się mylisz, być może kogoś zdenerwujesz, możesz odczuwać niepokój związany z taką rozmową, ale pomyśl o tym, że ta osoba może naprawdę potrzebować pomocy, im szybciej, tym lepiej.

Jak rozmawiać o samobójstwie???

Troska– Okaż troskę.
Daj tej osobie odczuć, że nie jest sama, że ci na niej zależy.
Słuchaj, nieważne, jak bardzo dołujące jest to, co ta osoba mówie, daj jej opowiedzieć wszystko, co ją gnębi, to ważne, że wreszcie, to z siebie wyrzuci. Najważniejsze, że rozmawia z tobą.
Empatia, nie oceniaj, akceptuj, bądź cierpliwa/wy, spokojna/ny, współczująca/cy.
Nadzieja, powiedz, że ten ból, te uczucia, chociaż strasznie bolesne, kiedyś przeminą, bo taka jest natura uczuć, przemijająca (uważaj, nie popadnij w moralizatorstwo) powiedz, że możesz znaleźć pomoc, i że życie tej osoby jest dla ciebie ważne.

            Jeśli osoba powie, mam depresje, nie daje rady, zapytaj wprost: masz myśli samobójcze? myślisz o zabiciu się ? Nie dajesz pomysłów, tylko okazujesz swoją troskę, że traktujesz osobę poważnie i że chcesz naprawdę pomóc.

NIE WOLNO!!!

Kłocić, spierać się z osobą suicydalną, nie mów rzeczy w stylu „masz tyle życia przed sobą, masz dla kogo żyć, zranisz swoją rodzinę, musisz myśleć pozytywnie.
Reagować szokiem, oburzeniem, moralizować na temat wartości życia, chrześcijańskich, mówić, że samoóbjstwo jest złe, że jest grzechem.
Obiecywać zachowania tajemnicy, nawet psycholog i lekarz nie jest z niej zwolniony jeśli życie osoby jest zagrożone, ty również jesteś zwolniony z zachowania tajemnicy, być może będziesz zmuszona/ny do rozmowy z profesjonalistą, by ratować życie tej osoby, jeśli obiecasz zachowanie tajemnicy, złamiesz słowo i utracisz zaufanie, być może na zawsze.
Dawać rad, próbować naprawiać problemów, dawać osobie odczuć, jakby musiała się przed tobą usprawiedliwiać, nie chodzi o winę, tylko o ból i cierpienie.
Nie wolno ci obwiniać samego siebie, nie możesz naprawić czyichś problemów, nie jesteś odpowiedzialny za czyjąś depresje, brak szczęścia.

Wsparcie i pomoc

Słuchaj empatycznie, daj odczuć, że osoba nie jest sama, ale nie bierz odpowiedzialności, osoba sama musi chcieć coś zrobić-skorzystać z pomocy.
Trzeba wiele odwagi by pomóc komuś, kto ma tendencje samobójcze. Dla osoby bliskiej jest to jeszcze trudniejsze, pamiętaj, by zaopiekować się sobą. Znajdź kogoś komu możesz zufać, przyjaciela, kogoś z rodziny, psychologa, terapeutę, czy duchownego, by samemu uzyskać wsparcie.

Pomoc osobie suicydalnej

  • Profesjonalna pomoc. Zrób wszystko, by osoba uzyskała profesjonalną pomoc, najlepiej osobiście zaprowadź osobę na spotkanie.
  • Pilnuj leczenia. Jeśli są to leki, sprawdzaj, czy ktoś je bierze, pamiętaj, że leki mogą mieć działania uboczne, jeśli wystąpią powiedz o tym lekarzowi. Leczenie często wymaga zmiany leków, leki nie działają, albo są uciążliwe ze względu na działania uboczne.
  • Bądź aktywna/ny. Osoby suicydalne często nie wierzą, że mogą uzyskać pomoc, więc może będziesz musiał/a aktywnie ją oferować, samo powiedzenie: „zadzwoń, jeśli czegoś potrzebujesz”, to za mało.

Nie czekaj, jeśli ktoś nie oddzwania, wpadnij do domu, dzwoń raz, po razie, wyciągaj z domu.

  • Zachęcaj do zmian w życiu. Zdrowa dieta, regularny rytm snu, wychodzenie na zewnątrz, najlepiej do parku/lasu, ćwiczenia są doskonałym antidotum na depresję, bo wyzwalają endorfiny, które pomagają na stres i wzmagają dobrostan psychiczny.
  • Zrób plan bezpieczeństwa. Razem z osobą wykonajcie plan, niech obieca, że wykona go w razie kryzysu. Plan musi zawierać wyzwalacze kryzysu samobójczego np. rocznicę ważnej straty, stres związany ze związkiem. W planie musi być kontakt alarmowy do lekarza/ terapeuty, przyjaciela, każdego, kto może pomóc w razie takiej sytuacji.
  • Usuń potencjalne narzędzia samobójcze: leki, broń, żyletki, noże, przepisane leki, jeśli istnieje niebezpieczeństwo ich przedawkowania wydzielaj w mniejszych porcjach.
  • Kontynuuj wsparcie nawet, jeśli nagły kryzys się skończy.

Co jakiś czas sprawdzaj, co u niej słychać, twoje wparcie jest dla niej bardzo ważne i może pomoc jej w wyzdrowieniu.

Podwyższone ryzyko samobójstw

  • choroba psychiczna
  • uzależnienie
  • poprzednie próby samobójcze
  • samobójstwa w rodzinie
  • ból przewlekły lub choroba terminalna
  • zaburzenie osobowości z pogranicza
  • niedawna strata lub stres
  • izolacja społeczna
  • samotność
  • traumatyczne przeżycia
  • przemoc

opracowano na podstawie  http://www.helpguide.org/articles/suicide-prevention/suicide-prevention-helping-someone-who-is-suicidal.htm


 

Bezpieczny komputer

W związku z niepokojącymi doniesieniami, jakie coraz częściej docierają do nas poprzez mass media prosimy rodziców o szczególne zwrócenie uwagi na treści przeglądane przez Państwa dzieci za pośrednictwem Internetu. Media donoszą o nowej grze, która pojawiła się w Internecie i zagraża życiu dzieci oraz nastolatków. Zachęcamy Państwa także do wnikliwego zapoznawania się z treścią gier komputerowych oraz ich oznaczeniami informującymi o potencjalnym szkodliwym przekazie, zawierających agresję brutalną przemoc i wulgaryzmy. Ministerstwo Edukacji Narodowej zamieściło informację na stronie internetowej wraz ze „Standardem bezpieczeństwa online placówek oświatowych” oraz innymi materiałami. W przypadku niepokojących zachowań występujących u Państwa dziecka zachęcamy do kontaktu. W celu uzyskania porad i wskazówek rodzice mogą dzwonić pod nr tel. 800-100-100. Poniżej zamieszczamy informacje dotyczące zachowania bezpieczeństwa w korzystania z gier komputerowych:

  • Określ zasady dotyczące czasu, jaki twoje dziecko może przeznaczyć na gry komputerowe
  • Zadbaj o to, aby dziecko nie grało codziennie,
  • Zainteresuj się, w co gra twoje dziecko i czy gra jest dla niego odpowiednia. Porozmawiaj dzieckiem o grach, z których korzysta, sprawdź, czego może się z nich nauczyć,
  • Zanim kupisz swojemu dziecku grę, upewnij się, że jest odpowiednia do jego wieku. Może ci w tym pomóc system oceny gier PEGI,
  • Zwróć uwagę, czy w zachowaniu twojego dziecka nie pojawiają się sygnały uzależnienia od komputera,
  • Upewnij się, że twoje dziecko z powodu grani nie zaniedbuje obowiązków domowych i szkolnych,
  • Sprawdź, czy gra jest pozbawiona mikropłatności,
  • Pamiętaj, że istnieją minigry, które nie wymagają instalacji, a zawierają treści nieodpowiednie dla dzieci,
  • Zwróć uwagę na to, czy w grze można kontaktować się z innymi graczami. Jeśli tak – sprawdź, czy znajomości, jakie zawiera twoje dziecko, są bezpieczne.

Jak budować dobre relacje rodzic – nastolatek?

        Jak ma postępować rodzic, aby utrzymać dobre relacje z dorastającym dzieckiem, pomóc mu przebrnąć ten trudny okres? Można skorzystać z doświadczeń i porad innych. Ważne jest 5 obszarów:

1.Ustalanie granic, czyli wyrażanie wyraźnych oczekiwań. Nastolatki będą wiedzieć, czego się od nich oczekuje, zarówno w szkole, jak i w domu. Wskazówki, ustalone granice i wyraźne zasady pozwolą zorientować się im jak daleko mogą się posunąć bez ponoszenia konsekwencji.

2.Rozbudzanie zainteresowań, zachęcanie do współpracy w obowiązkach domowych. Ważne jest tu stwierdzenie: znudzony nastolatek, to nieszczęśliwy nastolatek. Chodzi o to, że gdy dzieci nic nie robią, nie mają żadnych obowiązków, nie są aktywni fizycznie i umysłowo często popadają w depresję. Dlatego warto jest je zachęcić, by nawiązywało kontakty z rówieśnikami z sąsiedztwa czy zapisało się do jakiegoś klubu sportowego. W ten sposób zdobędą nowe umiejętności, nawiążą nowe przyjaźnie, poprawią swoją samoocenę dzięki osiągnięciom sportowym. Im dziecko będzie bardziej zajęte, tym będzie również szczęśliwsze i bardziej zaangażowane, a co za tym idzie, nie będzie mieć czasu na to, by eksperymentować z narkotykami, papierosami.

3. Rozwijanie empatii. W tym wieku młodzi ludzie chcą czuć, że są kimś wyjątkowym, ważnym i cenionym. Pomocne w tym będą działania na rzecz innych, niesienie pomocy. Dzieci, które pracują jako wolontariusze rzadziej dokuczają, zastraszają lub nękają innych. Współczucie nie jest cechą wrodzoną, trzeba się go nauczyć. Najlepiej zrobić to poznając różne sytuacje życiowe.  

4. Należy zachęcać do dialogu – najważniejsze w nim jest umieć słuchać, co młody człowiek ma do powiedzenie, bez komentarzy, krytyki. Doradzać można tylko wtedy, gdy nastolatek nas o to poprosi. Trzeba pozwolić dziecku mówić tyle, ile chce. Bycie powiernikiem nastolatka, to nie tylko odpowiedzialność, ale i honor, że nie jest się lekceważonym.

5.Zachęcanie do odpowiedzialności i niezależności – warto uwierzyć, że nastolatki są w stanie podejmować wiele decyzji i zezwolić na ich realizację. Dobry wybór prowadzi do dobrej samooceny, a młody człowiek zdaje sobie sprawę, że może mieć decydujący głos w wielu sprawach i rodzice szanują jego decyzję. Niewłaściwe wybory to wspaniała okazja do nauki. Niektóre nastolatki w przykry sposób dowiadują się, z czym wiąże się niezależność i możliwość podejmowania decyzji. Jest to jednak najskuteczniejsza i najtrwalsza lekcja, jaką dostali od życia.